• M√ľnchen

    2 mei 2017

    Vandaag zijn mijn Schilderijen naar München vertrokken voor te zien in de hal van  het Hilton hotel.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 22 keer bekeken

  • Passage

    31 december 2012

    In hoeverre  is zij fauvist of waarin volgt zij een eigen weg.

    Het ontbreken van een symbolische inhoud, het losmaken van de kleuren, dat wel.

    In zoverre is zij fauvist. De schilderkunst van de Blaue Reiter was lyrischer in haar compositie..

    In die hoek zit zij ergens .En dan  is zij zich bewust niet hedendaags te zijn ..Als  zij  ziet wat men nú doet   heeft ze grote bewondering voor  de ideeën daarachter..           “Hoe kan iemand  zoiets verzinnen”

    Staal aluminium en/of oud roest ,dat in kettingen op de grond ligt. Of tot wandelgangen is getransformeerd .(Bilbao 2009))

    Of stromen slijmachtig spul, dat naar beneden glijdt, om nog maar niet te spreken over de videokunst, zo prachtig gedaan soms en knap.  (Deventer Bergkerk 2009) Oude verpakkingsmaterialen, slordig neergegooid onder een trap: compositie no.2 wordt het dan genoemd. En je denkt, dat je in het magazijn bent beland (Frankfurt 2009)

    Of levende mensen , die in touwen hangen (Kassel 2007):  zij ziet het  allemaal aan in grote verwondering.

    En gaat zoveel mogelijk kijken.

    En heeft   zéér  grote bewondering voor de creatieve geest.

    Is jaloers op de “mind”,die dit kon bedenken.

    Zelf blijft ze maar stug elke dag met verf in de weer en dat blijft  ze doen.

    En heeft de behoefte...

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 571 keer bekeken

  • Open atelier

    31 december 2012

     

    Het schilderen  is een doel op zich  . Toen ze in 1995 begon  is er een sluis opengegaan, die nooit meer stopt en sindsdien schildert ze elke dag een uur of vier.   Zon -en feestdagen eveneens.

    Na een beginperiode  is ze steeds met betere verfsoorten gaan werken en schildert nu alleen nog maar met de beste verfsoorten in olieverf.

     

    Elke dag dus zoals gezegd en natuurlijk staan er nu dan ook honderden grote werken in de opslag, de één nog boeiender dan de andere.

    Zelden pakt ze een oud werk om te veranderen.  Soms  een enkele keer, eigenlijk meer een opfrissen met eindvernis of een glacering.

    Als ze zelf ziet: het is goed zoals het is, geeft dat een voldaan,tevreden gevoel,vooral tijdens het opruimen van de complete chaos in het atelier, die tijdens het werk is ontstaan.

    Het is een doel op zich. L’Art pour l’Art is een oordeel over de schilderkunst die slechts zichzelf tot doel heeft. Met betrekking tot het fauvisme heeft het een positieve betekenis.

     

    Het ontbreken van een symbolische betekenis, het losmaken van de kleur van de voorwerpen is de bedoeling.

     

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 533 keer bekeken

  • Nagedacht

    31 december 2012

    Nagedacht

     

    Hemmechien

     

    Zij schildert niet, maar experimenteert met materiaal, dat verf heet en dat onderzoeken leidt tot verrassende resultaten.

    En dan moet het voor haar echte verf zijn: olieverf.Met aandacht voor al diegenen die prachtige acrylwerken maken, zij kan dat niet, het lukt niet, haar wereld is die van de olieverf.

    En het liefst de beste kwaliteiten.

    Alles moet tijden nat blijven, opdat ze er dan nog met de vingers in dóór kan werken.En anders desnoods bedekken met folie om het nat te houden.

    Zelden wordt er met penseel gewerkt, vaak met doeken, of de vingers of grote blokwitters.

    Spelen, knoeien, aanbrengen, weghalen, schrapen en tóch fris houden, dat is de opdracht.

    Onderzoeken, welke uitwerkingen de ene kleur op de andere heeft.

    En tenslotte komen er kleurrijke expressieve werken te voorschijn.

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 566 keer bekeken

  • Zwoegen1

    6 januari 2012

    Zwoegen1

    Over manier van werken met olieverf. En soms een beetje met acryl

    Eerst weten, wat je wilt. Welk motief,  vooral: welke kleur(en) en niet eens: welk onderwerp. Dat gaat het schilderij later zelf bepalen.
    Dan: welke tubes van welk merk. Dan gaat er al een halve dag mee heen om alles klaar te zetten: houdertje voor natte kwasten, mengsel om te verdunnen, schone kwasten, palet, doeken in grote aantallen.
    Schone kwasten houden is al een heel punt op zich. Minstens één keer per dag in de groene zeep uitspoelen is  niet voldoende.
    Boven kokend sodawater hangen is een oud gebruik, wat goed voldoet. Niet er in, want dan verschroeien de haartjes.

    Aan het werk

    Nu eerst de ondergrondkleur.  Nee, niet direct het leukste gedeelte. Eerst het degelijke vakwerk, zoals een huisschilder een muurtje wit, de ondergrondkleur dus. Moet eerst netjes een dag of wat drogen. Intussen kunnen de “voorstellingen”die er in moeten, getekend worden. Niet één keer, maar herhaaldelijk en van alle kanten. Met potlood op een oefenpapiertje. Dan kan het grote werk beginnen, met brede gebaren en grote kwasten, de opzet is er. De volgende dag kunnen de opgezette kleuren totaal niet voldoen, het geheel wordt te zwaar,   b.v.  door te veel zwart en donkerrood.
    Maar er is een gouden regel:
    Er kan altijd weer overheen geschilderd worden. Met lichtere kleuren proberen dus in bovenstaand voorbeeld. Nooit wit, wat dat wordt altijd dof. Maar wit mengen met geel voor een lichte kleur. Met groen wordt het toch nog dof, door de werking van het wit.
    Met grijs kan heel goed. Het gaat goed worden, de voorstellingen erin: met een zeer fijne kwast. 

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1049 keer bekeken

  • Zwoegen2

    6 januari 2012


    Zwoegen2

    Acrylverfpotten

    Potten acryl geven na een half jaar niet gebruikt te zijn ook de moeilijkheid ze niet meer te kunnen openen. Proberen met een mes de rand op te wippen valt af te raden. Het mes glijdt weg en snijdt in de andere hand.
    Met een schroevendraaier dan maar? Of ook even warm maken. Ja, dat lukt wel.
    Het is fijn, dat mengingen zo lang goed blijven al gaan ze wel stinken. Ooit gemaakte huidskleur b.v. Of die vroeger gemaakte drie-kleurenmenging. Gemaakt uit de drie hoofdkleuren. Die nu wel een beetje erg bruin blijkt uit te vallen. Grijs was de bedoeling. Wat blauw erbij én wit en wat een mooie kleur grijs.
    Precies goed om de randen van 3-D doeken mee af te schilderen. Zó neutraal.
    Om een restje toch nog onderuit de pot te kunnen krijgen, zijn flessenlikkers heel geschikt. Kies voor elke kleur een andere, dan hoeven ze niet steeds afgewassen te worden, omdat de verf er natuurlijk op blijft zitten en indroogt.
    Trouwens na jaren gaat die verf er nog heel gemakkelijk af, gewoon met water. Na jaren is er van een bepaald merk ook nog steeds te merken, dat hij nog nat is. Heel plezierig, dat het nog afgeeft. vooral een rode soort

    Snel en handig werken met alleen maar twee kleuren.

    Wel hele tubes gebruiken. De ene kleur uitsmeren over een plaat en dan minsten een dag laten drogen.
    Tweede dag: andere kleur erover, weer een volle grote tube. En dan begint het grote wegschrapen: met broodmessen, spatels, paletmes, scheermesjes, kortom alles wat maar glijdt. Om de onderliggende kleur tevoorschijn te toveren .
    De restjes laten zitten aan de randen.
    Daarbij ontstaan patronen,die gespecialiseerd kunnen worden. En uitgewerkt naar eigen ideeën. Daarin kan getekend, geschreven,en gedrukt worden, wat een mogelijkheden. Of platte vlakken laten zoals ze zijn, met de onderliggende kleur erdoorheen schijnend. Gezegd:  veel schrapen en in dit geval niet weer aanbrengen, zien wat er gebeurt en er zelf de meester over zijn.

    Overgang

    Wat een verschil in werken is daarna de overgang naar fijnschilderen.
    Want de hier en daar toch overtollige verf kan prachtig worden gebruikt, om
    de laatste toetsjes te zetten, op een stilleven of portret, dat daar al weken ligt om afgemaakt te worden.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 691 keer bekeken

  • Zwoegen3

    6 januari 2012


    Zwoegen3

    Medium

    Het ene medium is het andere niet. Werkt de ene soort heel traag en stroperig, is de andere juist heel dun en glijdend. Te dun en bijna schraal.

    Terpentijn en lijnolie mengen is prima, maar dan wordt alles wel erg vet.  Het is maar wat de maker wil bereiken : een als email zo glad oppervlak, of zo uit de tube met lekkere dikke vegen en strepen werken en dat te  laten zien.

    Daarom is het ook zo moeilijk te kiezen,  welk soort medium het beste werkt. Lees:  het meest algemene middel. Wellicht toch het aloude terpentijn + lijnolie  en dan steeds een beetje minder om er tenslotte zó uit de tube overheen te gaan. Of als laatste weer een beetje extra olie erin.
    Sommige schilders bestrijken ook het nieuwe lege doek eerst met lijnolie,  want dat werkt zo heerlijk weg. Dat is eveneens een oude beproefde methode.
    De kopjes (eierdopjes) waarin het medium steeds leukere kleurtjes heeft aangenomen kunnen na een tijd weer helemaal schoon worden in die pan met soda. Vooral porselein wordt blinkend. Geen plastic gebruiken. Terpentijn kan daar na een tijd gaten in branden en dat is niet de bedoeling. Een ruime werkplaats is voor dit alles wel een (bijna) vereiste .Op een oude keukenstoel in de keuken tekeer gaan kan natuurlijk ook. Maar een prettige werkomgeving waarin knoeien er niet toe doet,  is een must.  Wanneer er voor de zoveelste keer een hele pot met de één of andere verfsoort  omvalt is het heerlijk,  dat het zó van het klaargelegde plastic weggeschept kan worden.
    Het is natuurlijk ook zonde om die dure verf weg te gooien.  Een oude keukenla met gerei in de buurt  is een prettig bezit, waar altijd wel een pollepel in te vinden is. En anders aanschaffen voor bijna niks in de tweedehands winkel.  

    Motivatie
    Wat is er dan nog leuk aan al dat gedoe. Het werken met verf is een feestje.
    Daarbij vergeleken is al dat voorbereiden en zijn al die benodigdheden maar
    bijkomend.
    Waarom is het zo intrigerend? Om de uitwerking  te zien van het exuberante effect, dat verf heeft om het even op welk oppervlak dan ook. En dan wordt zelfs het opdweilen van die omgevallen pot een kleine moeite onder het prettige besef van dat HIER in deze ruimte alles kan en alles mag.
    Wat trouwens ook geldt voor het doek. Het doek is van de schilder en alleen die bepaalt, wat juist is, wat weg moet, welke lijnen er komen en waar. 

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 670 keer bekeken

  • Zwoegen4

    6 januari 2012

    Zwoegen 4

    Eindresultaat

    En dan: is het er. Daar gaat het allemaal om. Dat wow -gevoel..dat het goed is en zo bedoeld was.   De taferelen komen uit de mist van de chaos opdoemen zoals ze bedoeld waren.
    Dat is de beloning, de beleving, waar het allemaal om gaat. Na al dat gedoe. Om te beginnen komt er vaak na een tijd van stilliggen niets uit de tubes. Dat is heel vervelend, ondanks de doppen die er goed afgesloten opzaten.
    Een oude pan en een kookplaatje kunnen helpen. Vullen met water, de tubes erin en aan de kook brengen, de verf vliegt eruit, maar moet met een boogje liever niet op ramen en deuren terecht komen.
    Dat is de beloning: wat daar staat IS GOED.
    Na al die uren kwasten spoelen, terpentine aankopen, blokwitters schoonmaken, resten verf verwerken, -handen wéér niet al te schoon, kleren vol vlekken: er weer uithalen, schuren gronden en weer schuren, verf aanbrengen en weer weghalen, lijnen uitzetten en laten vervagen en ten slotte de verfijning met een stevige streek of een summiere toets.
    Dat is de beleving: wat daar gemaakt is: ’t is goed. Een louter compositorische ordening van kleuren en vlakken op het doek.

    Afsluiting werkzaamheden

    En weer het ritueel van het kwasten reinigen. Goed uitspoelen in de emmer met terpentine, waar een oud kopje onderin ligt om langs de rand de kwasten af te strijken.
    De oude doeken liggen op een plank erboven, in de buurt. Een voorraad  lessen terpentine in huis hebben is ontzettend handig. Nog even langs de pot met groene zeep en ze zijn klaar voor gebruik de volgende keer.
    Ondertussen nog een blik werpen op het eindproduct en zien dat die streep een beetje langer moet. Met de pink in de nog natte verf gaat het heel goed.
    Maar dan is de hand weer met verf bedekt en speciaal voor dat doel moet er altijd een oude handdoek hangen om de handen af te vegen.
    Een emmertje met gedroogde oude afgewerkte koffie + afwasmiddel werkt evengoed als de in de handel zijnde middelen (lees: dure) voor werkers in garages om te reinigen.
    Nog één keer omdraaien en dan afblijven, morgen is er weer een dag.

     


     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 674 keer bekeken